09 July 2019

Bu Ruh Evini Arıyor - Ben Nereye Aidim ?


Kime, neden bu satırları yazıyorum? Büyük olasılıkla kendime. Çünkü Allah'ın isteğiyle Zihinden özgür olan Ruh sahibi insanlar tarafından okunduğunu biliyorum.

İnsan aklı, gerçek bir engel, belki de Ruh'u karşılayan bir uçurum. Kişi ruhundan ötelere dolaşamaz veya ondan kaçamaz. Keskin taşların üzerine tırmanmak, tırnaklarını atıncaya kadar kazıyıp kaygan kayanların arasından düşmek, sonra manevi gücü tekrar kazandıktan sonra tekrar kalkmak ve tekrar sürünmek ... herkes için değil tabi bi bu dediklerim. Çünkü o kadar güzel, rahat, tatlı ve sıcak ki uçurumun ayağı. Zayıf olan zihinler hemen atlamayı tercih ederler.  

Çocuklarının servet veya şöhret içinde doğmaları için yanan bir ocakla dünyevi aşkı diliyoruz - benim için de aynı bu durum. Dilekler ve arzular. Bir illüzyonda ya da başka bir şeyde, önemsemediğiniz sürece önemli değil söhret veya servet. Dileklerimiz! Dünyevilikler için dua ediyoruz  ... yazık 

"Ama çok zor!" birçok insan için farkındalık yaratmak diyenleriniz var duyuyorum? Hayır öyle değil. Birçok kez giysiler giydim. Sonsuz bir yolda sadece bir başıma dolaştım, bedenimi yalnızca yolda bulduğum şeyle besledim. Ben bir kraldım; uzun zamandır sayısız halklar yönettim. Ve kıyafetler dar gelmeye başladığında , giysiler beni zorladı ve özgür yaşamama engel oldular. Kıyafetler mi ne ? Önyargılarım bana ne giydirdi ise o ... 

Önyargılarım korkularım ile harmanlanınca hastalanırlardı, ve başkalarınınkiler gibi, ilk önce onları ezip yok edecek kadar çok şey isterlerdi. Elbisenin dokunduğu vahşi canavar sadece efendisinden, sonra da efendinin ruhundan korkuyor. Birçokları gibi aslında canından çok ruhundan korkarlar. Yaşamlarını engelleyen Ruh, tıpkı kıyafetlerin benim bedenimi engellediği gibi engelliyor onları . 

Bu insanları anlayamıyorum. Tüm evreni sadece bir an içinde boşa harcamak ? Burada kıstas nedir? Canavarın kollarında muzdarip olmak. Hayat bu mu? Olamalı 

Ama hayat sonsuz! Hayat hiç acı çekmez, gözyaşı dökmez, çünkü Ruhunun yıpranması izin vermez. Giysinin evi yok. Orada yalnızca kısa bir süre tutulduğu bir dolap var. Sadece Ruhun gerçek bir evi var. Ve Sonsuzluğa özlem duyan Ruh her zaman ve her yerde evini arar.  

Sizin ruhunuz evini buldu mu ?
Takipte kalın 
Gülşen 


Hadi Paylaş

Kimin Kaleminden:

UYARI:Gulsen Kayikci içeriğinin ticari amaçlarla yetkisiz kullanımı veya çoğaltılması kesinlikle yasaktır. İzinsiz paylaşım ve çoğaltım işlemleri telif hakkı ihlali nedeni ile yasal işleme tabi tutulacaktır . Ancak, sosyal medya veya başka paylaşım platformlarında kaynak bağlantısı ile paylaşılabilir.

0 facebook-blogger: